یک کنترل کننده دما در درجه اول از سه جزء تشکیل شده است: یک سنسور دما، یک مدار کنترل و یک مکانیسم فعال.
سنسور دما (مانند ترموکوپل یا ترمیستور) دمای محیط یا تجهیزات داخلی را در زمان واقعی ثبت می کند و سیگنال فیزیکی را به سیگنال الکتریکی تبدیل می کند. مدار کنترل مقدار اندازه گیری شده را با نقطه تنظیم مقایسه می کند تا اقدامات سوئیچینگ را آغاز کند. در نهایت، مکانیسم فعال کننده با اتصال یا قطع مدار یا با تنظیم توان خروجی، کنترل دما را به دست می آورد. به عنوان مثال، هنگامی که دما از نقطه تنظیم بیشتر شود، مدار باز می شود تا گرمایش متوقف شود. برعکس، بسته می شود تا از سرگیری عملیات. مشخصات کلیدی شامل ولتاژ (220 ولت)، توان (240 وات) و دقت کنترل (مثلاً تنظیم 10 سطح) است که همگی کاربردهای مناسب دستگاه و سرعت پاسخگویی را تعیین می کنند.
