محافظ های اضافه بار بر اساس اصول عملکرد خود را می توان به انواع مکانیکی و الکتریکی دسته بندی کرد. نسخه‌های مکانیکی عمدتاً شامل محدودکننده‌های گشتاور، دستگاه‌های نگهدارنده گشتاور{0} و محدودکننده‌های نیروی خطی هستند، در حالی که نسخه‌های الکتریکی عمدتاً از محافظ‌های اضافه بار موتور تشکیل شده‌اند.
محافظ های اضافه بار به طور گسترده برای حفاظت و نظارت بر موتورهای سه فاز صنعتی و سایر تجهیزات الکتریکی در بخش هایی مانند ماشین آلات، متالورژی، مصالح ساختمانی، مواد شیمیایی و منسوجات استفاده می شود.
کاربردهای آن‌ها به تولید برق، استخراج، چاپ، بسته‌بندی، اکستروژن و جابجایی مواد و همچنین زمینه‌هایی مانند اتصالات روبات‌های صنعتی، سیستم‌های انتقال خودرو، توربین‌های بادی، ماشین‌آلات، سیستم‌های محرک تسمه نقاله، محرک‌های هوافضا، سیستم‌های محرکه دریایی، ماشین‌آلات ساختمانی، ماشین‌آلات بسته‌بندی و پزشکی گسترش یافته است.
